Zij dachten het, zij werden het maar zij waren het Daar sta je dan, heb je er zo naar uitgekeken en dan hoor je een week voor het betreffende weekend, dat "De nacht van Almelo" (een 24-uurs Jeu de Boulestoernooi) niet doorgaat. Gelijk nadat John het hoorde (om 12 uur 's nachts) heeft hij de jongens; Gerben, Jeroen, Hans Boke en Martin erover ingelicht. Uiteraard iedereen balen, Jeroen kon er zelfs niet van slapen en heeft diezelfde avond nog een alternatief gevonden in Duitsland oftewel een triplettetoernooi in Munster (40 km van de camping in Teckelenburg, waar Hans Thijssen staat en ook hij ging naar dat toernooi. Mooi, we kunnen toch nog weg. Wat nu zaterdag, dus John had de aankomende dagen, diverse websites afgezocht naar een toernooi op de zaterdag. Jah, in Beelen (50 km van de camping) was een doublettetoernooi. Iedereen weer op de hoogte gebracht dat we voor beide dagen een alternatief hadden, iedereen vond het prachtig. Helaas voor Gerben, liet zijn hele team waarmee hij in Almelo zou gaan spelen het de laatste dagen voor het weekend afweten, dus Gerben ging helaas niet mee. Dit was uiteraard balen, zowel voor ons als voor hem zelf. De heren zouden al bij John in de caravan in Almelo gaan slapen, nu was het weekend iets veranderd. Maar dat was geen probleem, en zo was het de bewuste vrijdag. Het regende met bakken uit de hemel, dus we dachten al, nou het begin is al goed. Eerst tijdens de regen Jeroen ophalen, daarna richting Zwolle om Hans Boke en Martin op te pikken. We stapten allemaal zeiknat de auto in, maar het was toch gezellig. Onderweg heerlijke en ook hollands-talige muziek gedraaid. Tevens werden er onderweg al diverse flesjes bier aangebroken, dus het was een brok gezelligheid onderweg. Net over de grens even een plas/rook pauze gehouden, waarna we onze weg gingen vervolgen naar de camping in Teckelenburg. We reden Duitsland binnen en het was zo waar droog. Op de camping de caravan gestald en met zijn allen (de samenwerking was nu al goed) de panorama luifel eraan gemonteerd en ons weekend kon beginnen. 's Avonds gingen we nog naar een plaats in de buurt waar volgens Hans Thijssen en zijn vriendin een heerlijke pizzeria zat. Hier hebben we inderdaad heerlijk en goedkoop gegeten. Nadat de uren voorbij vlogen gingen we terug richting camping en hebben nog even nageborreld bij de caravan. Huh, het was tegen 22:30 uur en Jeroen zei, dat hij naar bed ging, niet veel later om 23:00 uur zei Hans Boke ook dat hij er in dook. En daar zaten Martin en John dan, we konden onze ogen niet geloven, dat de twee druktemakers als eerste het nest in doken. Wij zijn daarna na 00:00 uur dan ook maar het bed in gedoken. Na een kort nachtje vol diverse avondgeluiden stonden we zaterdag om 7:30 al weer op, om ons voor te bereiden op het doublettetoernooi in Beelen. Tegen 08:00 uur kwamen nog de medespelers van Jeroen aan t.b.v. het triplettetoernooi in Munster, oftewel Alexander en Michel. Zij gingen ook met ons mee naar Beelen. Jeroen speelde samen met Martin, John speelde samen met Hans Boke, Hans Thijssen had nog niemand, maar trof een Duitser aan om mee te spelen. Alexander speelde dus samen met Michel. Het was een leuke gezellige club, waar we aankwamen, met 3 verschillende soorten banen, het grootste gedeelte (stuk of 12 banen) was van Gravel, dit was een harde plofbaan. Het middengedeelte (6 banen) waren keiharde zandbanen met een dunlaagje grind. Het kleine gedeelte (2 banen) was een zachte baan van een soort zwart vulkaanas. Doordat de regen een grote invloed had op de rest van de dag, kwam het voor dat veel mensen de baan gedeeltelijk op hun shirt hadden staan. Wij Nederlanders deden het niet slecht, kortom we deden het redelijk goed. Jeroen en Martin kregen, voor de laatste partij begon, te horen dat ze op de tweede plaats stonden en moesten tegen twee dames die, als enige, nog geen partij hadden verloren. Na een voorsprong van 8-0 hadden ze het gevoel onoverwinnelijk te zijn en lieten de dames nog terugkomen tot 10-9. Uiteindelijk wonnen ze de partij en dachten toch echt eerste te zijn. Maar doordat er de gehele dag gerekend werd met boekhoudpunten, een ons onbekende rekenmethode, hadden zij het toch echt verkeerd. Uiteindelijk was daar de prijsuitreiking. We gingen er maar eens goed voor staan. De eerste zes prijzen waren geldprijzen, vandaar dat men begon met de 7e prijs. John en Hans Boke kregen de 8e prijs uitgereikt met 4 winstpartijen terwijl de 7e prijs 3 winstpartijen had. Iets wat niet helemaal kon kloppen. Hans Thijssen en zijn Duitse maat mochten de 6e prijs in ontvangst nemen. Jeroen en Martin kregen de 3e prijs uitgereikt terwijl ze toch echt dachten dat ze eerste zouden zijn. De eerste prijs (…80,-) mochten Alexander en Michel in ontvangst nemen. Nadat de foto's voor de krant waren genomen en iedereen huiswaarts toog, ging Hans Boke zijn beklag doen bij de organisatie en wat bleek: John en Hans Boke hadden recht op de eerste prijs. De organisatie (ruziend met elkaar) deed niet kinderachtig en betaalde ook John en Hans Boke …80,-. Zo kwam het dat de Nederlanders met …220,- richting de camping vertrokken. Op de camping hadden we wat extra te besteden en na een voedzame maaltijd hezen we ons aan de bar waar behalve het gebruikelijke bier ook andere wel-of-niet alcoholische versnaperingen werden uitgeprobeerd. Even nazitten onder onze panoramaluifel en wederom, maar nu nog vroeger, belandden Jeroen en Hans Boke als eerste in bed. Zowel John als Martin stonden al niet eens meer vreemd te kijken. Toen ook zij het opgaven en de nacht wederom met geluiden en luchtjes aan ons voorbij gleed, kwam daar de tweede dag met opnieuw een toernooi op het programma. Ditmaal zouden we een triplette gooien. Doordat onze routeplanner ingesteld stond op de kortste route en zeer zeker niet de snelste, hebben we onderweg landschappen gezien, die volgens mij niemand anders, behalve de boeren op een tractor, ooit heeft gezien. Vanwege het OE-wen onderweg (de muzikale hit van het Eper Wegpiraten Koor, te beluisteren op de keuzepagina) maakte deze reis op Martin een onvergetelijke indruk. Aangekomen in Munster bleek dat dit toernooi niets weg had van dat knusse en gezellige van de vorige dag. Nee, dit was massaal en voltrok zich in een park vlak bij de dierentuin. Vanwege het massale, en misschien wel de angst zo dicht bij olifanten in de buurt te zijn, gooiden wij niet ons beste toernooi en bleek dat we bijna al ons kruit de vorige dag hadden verschoten. De dag zelf was een stuk droger dan de vorige, maar kwam toch over als mosterd na de maaltijd. Het liep al tegen zessen en voordat we vertrokken richting camping. Hier wachtte ons de edele taak om een verregende luifel, kleed en andere natte attributen op te ruimen alvorens de terugreis te aanvaarden. Zouden we wel of zouden we niet het volgende benzinestation halen. We haalden het dus wel en tegen een uur of tien werden Hans en Martin afgezet in Zwolle waarna John het laatste stukje richting Epe beslechtte. Al met al een zeer geslaagd weekend wat zeker voor herhaling vatbaar is. Verhaal opgesteld door: Martin Willemsen en John Bronkhorst